Je naaste ligt soms letterlijk voor je deur

Een kort getuigenis van de liefde van Jezus voor een zwerver.

Thuis gekomen uit m`n werk, parkeer ik de auto achteruit in het parkeervak voor de deur. Daar ik een stukje vooruit moest rijden voor ik achteruit in kon steken zie ik een man liggen tegen de muur, in de brandgang.
Het is duidelijk, met een groot blik bier in zijn handen en redelijk dik ingepakt, z.n huid verweerd van het buitenleven, hier ligt een zwerver.
En deze morgen had ik gebeden of ik iemand de liefde van Jezus mocht delen.
Na eerst met mn vrouw overlegt te hebben, ging ik naar deze man en bood hem een bak koffie aan. “Nee, hoor niet nodig, maar toch bedankt” was het antwoord.
Na elkaar voorgesteld te hebben, vroeg ik wat standaard vragen over eten, drinken en onderdak. Deze man gaf aan zich goed te kunnen redden. Ondertussen was het ijs gebroken en kwamen de verhalen los. Wat een verleden draagt deze man met zich mee!
Geweld in het gezin, drugs en een liegende en bedriegende vader. Zelf kon ik even geen ingang vinden om deze man op Jezus te wijzen. Mijn hart vroeg aan God,”help mij om uw liefde te delen met deze man”. Na verloop van vele verhalen, ik hoefde alleen maar te luisteren, vertelde hij dat er een kracht was die hem steeds bewaarde voor de foute wegen in zijn leven. Dan ervaarde hij een duidelijke nee en achteraf bleek dat steeds zijn redding te zijn. Daar was een opening! Ondertussen branden er tranen achter mijn ogen en was ik oprecht bewogen met deze man. Wat een nood!
Mijn vraag was:”geloof je dat er een God is?” Hij geloofde zeker in een godheid, die hij zijn eigen naam had gegeven. Nu vertelde ik deze man van Jezus, een God van liefde die ook hem ontzettend veel lief heeft. En hem hier ziet liggen in de brandgang op straat. Deze man vertelde dat zijn vader zei dat zijn vader de duivel was, en erger. Meteen voegde hij er aan toe dat hij niks van de duivel moest hebben. Voorzichtig vertelde ik hem dat de duivel realiteit is, en de vernietiging van de mensheid op het oog heeft. We praten nog even verder, en toen ervaarde ik de vrijheid om te vragen of ik met hem mocht bidden. Dat mocht. En daar zaten we in de brandgang, te praten met God en heb ik hem mogen zegenen en God gevraagd om krachtig te werken in zijn leven. Ook mocht ik hem bemoedigen en zei, je zal binnen kort weer een persoon ontmoeten die jou van de liefde van Jezus verteld, dan zal jij weten dat Jezus jou echt liefheeft en alles ten goede gaat keren over jou leven. We namen afscheid, en ik weet deze man ligt nu in Gods handen ik mag hem daar laten en… loslaten. Natuurlijk blijf ik voor deze man bidden, en weet ik dat Gods Woorden nooit leeg zullen terugkeren!